"SA NGALAN NG INA" SYNOPSIS AND CAST PROFILES

TV5

SYNOPSIS

It is election year and Amang Deogracias is challenging the incumbent Pepe Ilustre for the gubernatorial seat of the province.

Amang has just married Elena, formerly the family nursemaid, much to the chagrin of his two elder children: Andrea, now running for the position of the town mayor; Alfonso; and the youngest child Angelo, who is in favor of this union.

Pepe is related to the province’s most influential political family by marriage and his wife’s family will do everything to hold on to power by any way possible, including an assassination attempt.

On the night of the election, at the miting de avance of Amang’s party, a bomb was placed under the stage and Amang dies. Much to the surprise of everyone including his partymates, Amang anoints Elena in his deathbed as his replacement for the gubernatorial seat.

The sympathy vote went to Elena’s favor and wins against Pepe as the new provincial governor. Elena promises to clean the province of all the corruption as she also swears never to wear anything but black until she rids the province of all the dirt and avenges her husband’s death.

With Zaldie, Amang’s trusted aide, Angelo and Pacita, her sister at her lone side, Elena boldly pursues a dangerous and almost impossible quest to fulfill all her promises to her province and to her family.

CAST PROFILES

NORA AUNOR as ELENA DEOGRACIAS As a quietly intelligent woman, silence is golden to her and her action speaks louder than words. She takes all the ridicules and insults going her way as challenges to overcome. Politics is never in her heart but with the gubernatorial position thrust to her, she vows to learn and earn her province’s trust as well her family’s love.

CHRISTOPHER DE LEON as PEPE ILUSTRE The crippled incumbent Governor and Elena’s first love. Ambitious in youth, he entered into a marriage of convenience to a political family only to realize that he will never love another woman but Elena.

BEMBOL ROCO as AMANG DEOGRACIAS Assassinated gubernatorial candidate and husband of Elena. He is the province’s shining hope to rid all corruption and so he passes this grave responsibility to his wife.

ROSANNA ROCES as LUCIA ILUSTREPolitical scion and sole heiress to the province’s most influential political family. It was a time and age when women were not worthy political leaders so she married Pepe to continue their reign. She is the power behind the throne and the signatory to all the provincial government’s illegal transactions.

IAN DE LEON as ZALDY Trusted aide to Amang but is actually the Ilustre’s spy in the Deogracias family.  Lucia’s kept lover, Zaldy is the lynchpin to the downfall of the Ilustre as he begins to put his faith in Elena and change allegiance for the betterment of his province.

NADINE SAMONTE as ANDREA Manila educated eldest daughter of Amang. Now the Town Mayor, she never hates Elena but will always regard her as her yaya, not the wife to her father. The distrust comes after Amang chooses Elena to be his replacement instead of her as the political blood was rightly ingrained in her to continue the tradition.

ALWYN UYTINGCO as ALFONSOPepe’s wild child and eldest son. It is he who hates Elena for being his father’s second wife and will do everything to embarrass her; even to the point of placing ELENA in an uncomfortable position of choosing between her responsibility to the province and her loyalty to their family.

EDGAR ALLAN GUZMAN as ANGELOPepe’s youngest son and devoted stepson to Elena. He has his father’s pure heart and is regarded as the most trustworthy of Pepe’s children.

EUGENE DOMINGO as PACITA TORIBIOYounger sister of Elena. She may not be as brainy as her sister but it is her innate ability to find ways and means that will help Elena in all her endeavors.  Pacita will be the wind beneath Elena’s wings. 

EULA CABALLERO as ELSAAdoptive daughter of Elena. Even she does not know the fact that she is in fact Elena and Pepe’s daughter. She will fall in love with Angelo and vice versa.

KAREL MARQUEZ as CARMELADaughter of Pepe and Lucia. She will fall in love with Angelo but this is just part of the plan of her mother to further infiltrate the Ilustre family.

JOROSS GAMBOA as RAMONCITO

Boyfriend and aide of Andrea. He will make Andrea realize that Elena is worthy to be called Governor and mother to her family.


-------------------------------------------------
Source:  http://www.tv5.com.ph/shows/title/188/sa-ngalan-ng-ina

SUPERSTAR'S GRATITUDE TO TV5 OVERFLOWING

by JOSEPH PETER R. GONZALEZ

Manila Standard Today

Thursday, September 29, 2011

With her much-awaited television comeback via the explosive drama Sa Ngalan ng Ina, Nora Aunor couldn’t thank TV5 enough.

“That’s true,” she states. “I only have the highest respect for them. Since the day I set foot once again in the Philippines, they were really supportive. Words aren’t enough to describe how they are taking very good care of me at present. They simply make me feel important and I’m deeply touched and honored.”


The Superstar cites Sa Ngalan ng Ina as a perfect comeback project for her.
“My instinct proved me right! The first time it was offered to me, I felt positive about the material right away. Honestly, this is one show where I didn’t feel it was just work. I gave my heart and soul into it.


“Because this is boob tube drama on a grand scale, the cast members gave inspired performances. All of us felt the characters we portrayed, so to speak. In fact, I didn’t mind working until the wee hours of the morning just to ensure that each scene would be a must-see. I can assure the fans that it’s worth the long wait!”


She is reunited with former husband Christopher de Leon in this ambitious project.
“It’s a big honor to work with him once again!” admits Guy. “Everybody knows what an excellent actor he is. He’s very supportive in our highly dramatic scenes. If I forget my lines in some takes, he remains cool and patient. Ha-ha-ha! Being away for eight years, he understood that I was adjusting in front of the cameras during our initial taping days.”
Many are curious how she felt when she first faced Boyet on screen.


“You mean if there’s still a ‘kilig’ factor? Let’s just put it this way: we have a past. We have a son (Ian de Leon) who, incidentally is working with us in this program. He serves as the strong link that will forever connect the two of us.


“Definitely, you just can’t take it away. The memories are there. Papa Boyet is a professional actor. You have to step up in your scenes with him. It’s always a pleasure working with an A-1 thespian like him!”


Speaking of co-actors, she is surrounded by lots of junior stars in Sa Ngalan ng Ina like Nadine Samonte, Alwyn Uytingco, Karel Marquez, Eula Caballero and Edgar Allan Guzman.


“Oh yes! And I must say that they hold great promise in the acting department. I can see their dedication and seriousness to their craft. To be honest, they just didn’t know it, but during my scenes with them, I also felt nervous. In spite of their youth, they already exhibit a high level of acting competence!”


Guy is also very glad to be working with acclaimed director Mario O’ Hara in this grand project.


“I’ve always been vocal in saying that he is one of my favorite directors. I’ve done unforgettable potboilers with him like Tatlong Taong Walang Diyos, Kastilyong Buhangin, Condemned and Bakit Bughaw ang Langit. Direk Mario always brings out the best in me.
“I’m really honored that after a long time, we had the chance to work again as director-actress. He knows me very well, my strengths as a performer. With just one look at him, I already know what to do. Here in Sa Ngalan ng Ina, the chemistry between us is still evident,” she avers.


The diminutive showbiz icon has good news for her legions of fans: “I might sign a three-year exclusive contract with TV5. As I’ve said, I’m very happy with them. I’ll forever be thankful for their trust in me despite my long absence in the ‘biz,” ends Nora.


Nadine fearful of Aunor’s fans


According to Nadine Samonte, she was initially apprehensive to slap Nora Aunor in one of their acting highlights in the new TV5 drama offering Sa Ngalan ng Ina.


“I couldn’t do it in full blow because I was afraid her fans would get mad at me! Ha-ha-ha! But what’s good with her, she’s a real trouper. In spite of her enviable stature in the business, she doesn’t mind getting physically hurt if it would contribute to the effectiveness of the scene. I’m hats-off to Nora’s unparalleled acting genius,” she reveals.


Based on the trailer, she has so many confrontation scenes with the Superstar.


“Yes! Her eyes…they are hypnotic and convey a lot of emotions. You have to be careful not to lose your character when you’re doing a scene with her. She could effortlessly steal the thunder from you. It’s really a great honor and privilege on my part to work with Nora here in Sa Ngalan ng Ina!”


Apart from her career’s new-found fire after becoming a Kapatid, the pretty gal’s personal state is also rosy. She already admitted that she and come-backing actor Leandro Muñoz are exclusively dating.


“I’m happy at present but for the record, I haven’t answered him yet,” explains Nadine. “Let’s just wait and see where this leads us. His being an American citizen is a salient factor. He can’t be here most of the time. It’s hard since long-distance relationships rarely succeed.”
But it doesn’t mean she’s totally closing her door to the possibility of ending up with the handsome actor eventually.


“That’s right! Personally, if it will be the two of us, there would be no problem with me. I just find the situation hard. I’m here and he’s there, get what I mean?”


In one of Leandro’s recent interviews, he said that he’s willing to live permanently in the Philippines for her.


“You know, it’s relieving to hear but it’s not yet a hundred per cent sure. He has so many things to attend to back there!”


Settling in the States with Leandro is also not an enticing option for Nadine at this point.
“What? Ha-ha-ha! It’s not in any way possible due to my contract with TV5. It is three years! One thing more, I’m family-oriented. I can’t leave them just like that,” says Nadine.


----------------------------------------------------------------
Source:http://www.manilastandardtoday.com/insideEntertainment.htm?f=2011%2Fseptember%2F29%2Fentertainment2.isx&d=2011%2Fseptember%2F29

SA NGALAN NG INA THEME SONG: Ikaw Pa Rin Ang Mahal Ko

MINI-SERYE TV5: SA NGALAN NG INA
                                Nora Aunor and Christopher de Leon

THEME SONG:     IKAW PA RIN ANG MAHAL KO
                               Composed by Ryan Cayabyab
                               Interpreted by: Basil Valdez

Hindi magagawang ikaw ay malimutan
Kahit kay tagal nang nagkahiwalay.
Hindi mo lang batid
Kung gaano kita kamahal.
Kung kailan pang hindi na umaasa
Tayong dalawa’y muli pa ring nagkita.

Sadyang hindi mo mapipigil
Ang pag-ikot ng mundo.
Hinding-hindi mo mapipigil
Ang ika’y mahalin ko.

Ibuhos mang lahat, gawin lahat
Ng makakaya mo,
Sa ngalan ng pag-ibig mo
Aking isinusumpa sa iyo
Sa dulo man ng sukdulan
Ikaw pa rin ang mahal ko.

Hindi mo lang batid
Kung gaano kita kamahal.
Kung kailan pang hindi na umaasa
Tayong dalawa’y muli pa ring nagkita.

Sadyang hindi mo mapipigil
Ang pag-ikot ng mundo.
Hinding-hindi mo mapipigil
Ang ika’y mahalin ko.

Ibuhos mang lahat, gawin lahat
Ng makakaya mo,
Sa ngalan ng pag-ibig mo
Aking isinusumpa sa iyo
Sa dulo man ng sukdulan
Ikaw pa rin ang mahal ko.

Ibuhos mang lahat, gawin lahat
Ng makakaya mo,
Sa ngalan ng pag-ibig mo
Aking isinusumpa sa iyo
Sa dulo man ng sukdulan
Ikaw pa rin ang mahal ko.

SA NGALAN NG INA FULL TRAILER

SA NGALAN NG INA FULL TRAILER

SA NGALAN NG INA MINI SERYE

Bagong genre na tinaguriang MINI SERYE, Isa sa mga inobasyon ng TV5 sa Philippine television. Seryeng magsisimula at matatapos sa loob lamang ng isang buwan, mabilis ang mga pangyayari sa kuwento, higit na kaabang-abang.

Sa engrandeng mini seryeng ito nagbabalik-telebisyon ang legendary Superstar na si MS. NORA AUNOR. Sa pamamahala ng batikang direktor na si MARIO O'HARA, katuwang si Jon Red. Tampok ang mga dekalibreng aktor na sina Christopher De Leon, Bembol Roco, Rosanna Roces, Eugene Domingo, Ian De Leon, Nadine Samonte, Edgar Allan Guzman, at iba pa.Isang dramang politikal tungkol kay Donya Elena Deogracias (Nora Aunor), isang biyudang tinanggap ang hamon na patakbuhin ang isang lalawigan, patunayan sa mga tao ang kanyang kakayahan hanggang makamtan ang kanilang respeto, at mag-alay ng malalaking sakripisyo sa pakikipaglabang maituwid ang baluktot na sistema ng politika.


Abangan mula sa ika-3 ng Oktubre, 2011.

PLEASE LIKE: FAN PAGE

BELOVED

 

By ANGELO G. GARCIA, RONALD S. LIM and IVY LISA F. MENDOZA

Manila Bulletin

Sunday, September 11, 2011

 

Manila, Philippines - I didn’t start out as a Noranian.

Just like every child who grew up in the late ‘80s, I had a very finely honed distaste for Filipino movies. My friends looked down on them as a bakya pastime and the fact that Nora Aunor, the Philippine Superstar, personified this supposedly bakya industry was enough reason for me to stay far away from local films.

That all changed when I watched “Himala” during one of its many Holy Week screenings. I fell in love with the movie and everything about it-- from its austere production values, its philosophical themes, that unforgettable cry of “Walang himala!”, and its lead actress. 

I had become a fan.

From my mother -- a fellow Noranian -- I would hear stories about the up and downs of her life and the many human contradictions that have made her such a fascinating and frustrating icon to love and admire.

Meeting her now has only brought these many contradictions to sharper relief.

For instance, Nora Aunor does not cut the striking figure that you would expect from one who is loved and adored as the country’s one and only Superstar. Aside from her well-documented diminutive stature, the Nora Aunor that I encountered for this interview is as quiet and timid as she was in the stories about her.

And yet, ask her about what went through behind the many films and recordings under her belt and she opens up and jokes around, even admitting how she used to be exploited in the early days of her career and how she just followed orders because that once inexperienced, naive girl from Iriga who just wanted to sing didn’t know any better. 

The very same woman who was the first Filipino to win an international acting award in a major film festival – a best actress nod at the Cairo Film Festival for “The Flor Contemplation story” – is also the first to admit to the nerves she feels working with today’s young actors, going so far as to say that she wonders what else she can do to match them!

 

“Magagaling ang mga batang artista ngayon. Pinapanood ko sila at sinasabi ko sa sarili ko, ‘Ano kayang gagawin ko dito, ang gagaling ng mga bata!’ Ako pa ang nininiyerbiyos!” she exclaims. 

In as much as she knows she has brought joy to countless Noranians through her long, colorful career, she concedes that she has also disappointed them. Yet, as much as she treats her fans like family, she is equally wary of the fickleness of their affection.

 

There is also the paradox of her continued popularity even in the face of rumors that would have normally sunk the career of an artista. Her star is unflagging, if the crowds of movie press and fans that welcomed her at the Ninoy Aquino International Airport is any indication.

But really, what has kept her so dear in the hearts of her fans despite these many imperfections?

Even Nora doesn’t have the answer. 

“Nung nasa States ako, natakot din ako kung babalik ba ako kasi hindi naman nila ako nakikita,” she shares. “Dapat ngayon, hindi na ganito ang nagiging reaksyon ng mga tao pero nandiyan pa din sila.’’

Perhaps it is because whatever contradictions exist between her public life and her private one, it is her work that speaks the loudest, the clearest, and the most convincingly.

Her achievements in the music industry – where she was first discovered – are legendary. She has released more than 260 singles and recorded more than 500 songs, over more than 40 albums. She has notched more than 30 gold singles. With estimated sales of one million units, her 1971 cover of “Pearly Shells” is one of the biggest-selling singles in the Philippines.

 

The acting nomination she received from the Berlin Film Festival for her portrayal of miracle worker Elsa in 1983’s “Himala” made her the first and only Filipino actor to receive an acting nomination from a top-tier international film festival. She is the only actress included in the prestigious Centennial Honor for the Arts given by the Cultural Center of the Philippines.

  

She is the youngest recipient of the Lifetime Achievement Award given by the Film Academy of the Philippines and has been twice named Actress of the Decade by the Urian. She is the only actress of her generation to have been directed by four Philippine National Artist Awardees, Gerardo de Leon, Lamberto Avellana, Lino Brocka, and Ishmael Bernal.

Even now, after returning from an almost decade-long hiatus in the United States, Nora still thirsts to perform. Aside from filming “El Presidente” with director Tikoy Aguiluz, she is also working with Mario O’ Hara on TV5’s mini series “Sa Ngalan ng Ina”, wherein she plays an incumbent governor trying to earn her province’s trust as well as her family’s love.

 

And yet here I am, wanting to know more about her.

In this 60 Minutes interview, Nora Aunor talks candidly about her colorful life and career; her proudest moments and regrets, if any; her desire to keep on working – not for the money but because of her own love for her craft; and her humble, even perplexed reflection, on why despite her absence, Filipinos continue to shower her with so much love and affection. (Ronald S. Lim)

STUDENTS AND CAMPUSES BULLETIN (SCB): You’re back at work after so many years. Have you gotten your groove back?

NORA AUNOR (NA): Nung una medyo nanibago ako. Kasi sa seven years na hindi ako nakaharap sa camera, para bang nag-uumpisa ako ulit ngayon. Ninenerbiyos ako talaga. Nakakakaba rin ang expectation ng tao, lalo na pagkatapos akong bigyan ng parangal sa Amerika. Parang ingat na ingat ako magkamali sa mga character na pino-portray ko. Minsan, kapag ingat na ingat ka, parang hindi maganda. Pero sa simula lang lahat, ngayon wala na.

SCB: Sa laki ng expectations sa iyo, ano ang nagkumbinsi sa iyo na tanggapin ang mga projects na ito?

 

NA: Balak kong bumalik talaga noon pa para dalawin ang kapatid kong si Buboy. Kaya lang hindi nga natuloy at nabalita ‘to. Kaya may tumawag sa akin at sinabi na may inaayos silang proyekto with TV5 at ER (Ejercito). Nung dumating ako, hindi ko inaasahan ‘yung kanilang ‘pag salubong sa akin kaya nagulat  din ako.

 

SCB: Sa tingin mo ito ang tamang panahon na umuwi ka sa sarili mong bansa pagkatapos ng halos isang dekadang pagkawala sa industriya?

NA: Oo, kasi marami na akong beses nag-attempt bumalik pero hindi natutuloy. Maraming nangyayari. Minsan wala akong pera. Or isang buwan, meron akong pera, magpaplano akong bumalik, tapos mauubos 'yung pera, hindi ako makakauwi. Kung para sa iyo, ibibigay talaga. Nararapat lang ibigay sa iyo.

 

SCB: Pero hindi mo ba ngayon kino-consider na tumigil na lang dito sa Pilipinas? 

NA: Kasi may green card din ako. 'Yun ang hinintay ko kaya ako nagtagal. Ayoko namang mawala, sayang din naman. Two years na lang, puwede na akong maging citizen.

“Bona”

SCB: Iniisip mo ba kung bakit mahal na mahal ka pa din ng mga tao?

NA: Nung nasa States ako, natakot din ako kung babalik ba ako. Kasi hindi ko nga alam kung magwawalis o maglalaba na lang ba ako, kasi siyempre mga kabataan na ngayon ‘yung mga namamayani. Hindi naman nila ako nakikita kasi.  Tinatanong ko din ang sarili ko kung bakit hanggang ngayon, ganun pa rin. Dapat ngayon, hindi na ganito ang nagiging reaksyon ng mga tao pero pati press, at ibang producers, ganun pa din. Siguro lang nasabik rin ang mga tao sa

akin kasi unang-una, ang dami ring balita sa akin na hindi maganda nung nasa States ako. ‘Yung mga curious na tao siguro sinasabi nila, tignan nga natin kung ano itsura niyan. Pero namayani na lang talaga ‘yung mga nagmamahal sa akin, lalo na ang suporta ng TV5. ‘Yung pinakita nila sa akin, ngayon lang ako nakaranas ng ganyang pag-aasikaso. Sila lang ‘yung nagtiwala sa akin kahit na ang daming balita. TV5 ang nagsugal kaya ang laki ng pasasalamat ko kasi binigyan nila ako ng importansya.

SCB: Pero tinatanong mo ba minsan ang sarili mo kung deserve mo itong pagmamahal na binibigay sa’yo ng tao?

NA: Nagtatanong din ako niyan kung bakit ganun (laughs)! Pero meron ring sagot sa kaisipan ko. Siguro sa pagmamahal na binabalik ko rin sa kanila, lalo na sa mga fans. Kasi nararamdaman nila ‘yun, kadalasan hindi ko naman tinuturing na fans sila eh, pamilya. Nung araw nung maliit pa ako, ay sabagay maliit pa rin naman ako (chuckles), nasa probinsiya ako, nanonood din ako ng mga pelikula. ‘Pag may bata akong napapanood sa pelikula, sinasabi
ko na sana ako na kinakarga ng bida, ‘yung ganun.  Nung araw, fan ako ni Amalia Fuentes at Susan Roces. Meron akong mga albums, ‘yung isa nandun lahat ng litrato ng mga artista, ‘yung isang album naman para kay Amalia lang.  Kaya lang nung makita ko si Amalia, firsttime nakita ko siya, ang supla-suplada...(laughs)

 

SCB: (Laughs)

NA: Talaga, kaya umayaw ako sa kanya. Kasi hahalik lang naman ako sa kanya, hindi ko maabot-abot ang bituin. Sabi ko, ayoko na sa kanya, magsu-Susan na lang ako. Nung nakasama ko si Susan, talagang ang bait bait. Kay Susan pa rin ako hanggang ngayon, totoo ‘yun (smiles).

SCB: Kaya alam mo kung ano ang pakiramdam ng isang fan…

NA: Alam ko kung papaano sila kausapin kasi galing ako doon. Iba ang pagmamahal na ipinakita nila sa akin. May naalala ako, dati every time may birthday or anniversary ng mga fans, pumupunta ako. Nag aambag-ambag sila para makabili ng pagkain para sa akin at sa mga inimbitang artista. Hindi sila kakain hangga’t hindi kami nakakakain lahat. Minsan pauwi na kami, madaling araw na, napadaan ako sa isang tindahan.  Nakita ko ‘yung isang matanda at apo niya na alam kong galing sa party kasi naka unipormeng berde. Bumibili sila ng softdrinks at naghati sila sa kapirasong tinapay. Ganung oras, hindi pa sila kumakain pero galing sa party. Alam mo halos mangiyak-iyak ako… ‘Yung isang fan na namatay, si Mandy Diaz, binagyo ang bahay niya. Pero hinayaan niya lahat ng gamit niya, at ‘yung album na ginawa niya na puro litrato ko ang sinalba niya. Mula nung namatay si Mandy, sabi ko, siguro isa sa mga gusto kong proyekto na gagawin para sa mga fans lalo na ‘yung mga walang pamilya, ‘yung kukuha ako ng isang lote para lagakan ng mga namayapa ng fans. Sabi ko pa nga, malay mo kapag nawala na ako kasama rin nila ako dun (laughs). Ganun talaga ang gagawin ko, magkakasama pa rin kami. Ganun ko kamahal ang mga fans, alam nila ‘yun. 

SCB: Hindi ba naging disadvantage ‘yung pagiging close mo sa fans?

NA: Kasi mula nung nag-uumpisa pa lang ako, talagang open na ako, wala naman akong dapat itago. Nung araw nga tinanong ako “Sino ba first love mo?” Eh di sinabi ko ang totoo, “Si Pip!” Tapos na headline na.  Kapag may nakita akong fan na hindi maganda ang ginawa, kinakausap ko talaga at tinatanggap nila. Kapag sila naman ang may nakitang mali sa akin, kinakausap rin nila ako. Personal na ang relationship namin ng mga fans.

 

SCB: Pero may mga batang Noranians na binubuo ngayon, kahit na walang personal relationship sa iyo… 

NA: Kaya ngayon hindi mo akalain na may mga fans na nabubuo, katulad nung Young Dynamics. Araw araw, ‘yung si Richard (head of Young Dynamics) may bagong album na ginagawa (laughs). 

SCB: To think na hindi ka naman nila talagang nasundan.

NA: Oo, pero nakikita daw nila sa You-Tube. Nang marinig nila ‘yung boses ko yata sa YouTube, ‘yun na, hindi na nila napigilan.

 

SCB: Ano difference nung mga fans noon at itong new fans?

NA: Ay, napakalaki ng diperensiya. ‘Yung mga fans nung araw, makikita mo hanggang ngayon, kung minsan hindi mo nababati, hindi mo nangitian pero makikita mo pa rin na andiyan pa rin sila. ‘Yung loyalty ng mga fans nung araw, makikita mo talaga. Ngayon, may loyal fans pa din siguro, pero karamihan ngayon, hindi mo lang nabati, lilipat na sa ibang artista. Meron nga ako isang fan 103 years old at gusto akong makita, hindi ko pa nadadalaw pero dadalawin ko. ‘Yung ganun, pumuti na ang buhok, may mga namatay na nga, meron nang naka wheelchair.

SCB: Ibang klase ba talaga ang Filipino fan?

NA: Sa US, kapag nakakakita ng artista, sasabihin lang “Hi, Ate Guy’’ tapos nagpapakuha ng litrato. Tapos na. Dito ibang klase talaga.

SCB: May kuwento dati na noon bata kayo, binibisita ka ng mga fans para panoorin kayong matulog?

NA: Totoo ‘yun! Sa Better Living kami nakatira noon. Kapag Saturday at Sunday, excursion 'yan ng mga fans. Pagbaba mo, pagbukas mo ng kuwarto, wala ka talagang madadaanan. Sala, dining, lahat ‘yan, puro fans! Minsan, galing akong shooting, pagod na pagod ako, eh gusto akong makita ng mga fans. Ang ginawa na lang, sinabihan ako na magtulug-tulugan ka na lang diyan, paakyatin namin isa-isa. So ginawa, palalapitin sa akin ‘yung isa, tapos sisigaw ng “Next!” Eh gising ako di ba, nararamdaman ko, ‘yung isang fan, ipinapahid sa akin ‘yung panyo! (acts it out) “Next!” Ganun talaga! Nakakatuwa, walang biro ‘yun (laughs)! May umaakyat pa ng gate! Tatanungin namin, “Bakit kayo nandito?” “Umakyat po kami sa bakod!” Ganun sila magmahal. 

“Dalawang Mukha ng Tagumpay”

SCB: Mas kilala ka sa dramatic roles. Pero may plano ka bang kumuha ulit ng comedic roles?

NA: Marami lang kasing nakakilala sa akin bilang dramatista, pero sa totoo lang, hindi. Talagang komedyante talaga ako sa totoong buhay. ‘Yung “Hototay’’ (laughs) comedy siya! Pagkatapos nito, ‘yan na ang I sho shoot namin.

SCB: Ano sa tingin mo ang role na nag-define sa inyo?  Ang unang iniisip ng tao ay “Himala”.

NA: Una kasing nanalo sa international ang “Himala”. Pero “Tatlong Taong Walang Diyos” talaga at “Ina ka ng Anak Mo”. Marami. Marami akong ginawa na gusto ko. May mga eksena akong ginawa sa “Flor Contemplacion” na gustong-gusto ko. At “Bona”. Sayang nga 'yung “Bona”, naubusan lang ako ng pera, dapat para sa festival 'yun sa Cannes. Eh nung kailangan na gawin 'yung subtitles, wala na akong pera. Pinalabas na lang sa Director's Forthnight. Pero at least, nabili ‘yung right nung pelikula.

SCB: Ano ang pinakamahirap na role na ginampanan mo?

NA: “Tatlong Taong Walang Diyos”, kasi doon pa lang ako nag-eksperimento mag-acting. Nagsimula rin siguro sa “Minsan Isang Gamu-Gamo”. Pero doon sa “Tatlong Taong Walang Diyos”, kami nila Bembol (Roco) at Boyet (de Leon).  Meron isang scene doon, nakaluhod ako tapos sinasabi ko, “Sinungaling, sinungaling!” Nagkataon, nasira sa lab 'yung scene, so kailangan kong ulitin 'yung scene na 'yun. Sabi ko kay Boyet, “Papa, hindi ko na mauulit 'yung scene na 'yun talaga, walang biro.” Sabi niya, “Hindi, kaya mo 'yun, ulitin mo 'yung eksena.” Tapos buong araw, hindi ako kinausap ni Boyet. Iniisip ko, “Bakit galit sa akin si Papa Boyet? Hindi ako binabati?” Talagang inaway ako talaga.  Nung mag-take kami, nakuha ko ulit, kung ano 'yung ginawa ko. Nanonood pala si Boyet, sabi niya, “Yehey, sabi ko na, kaya mo eh!”

SCB: How is it like working with Mario O' Hara again after so many years?

NA: Kapag 'yan ang direktor ko, alam na niya. Wala nang ensayo. Alam na niya kung anong anggulo. Alam niya kung tama 'yung gagawin ko. Kapag hindi, sasabihin niya sa akin, lalapitan ako, “Hindi ikaw 'yan kasi hindi smooth. Reshoot natin 'yan.” Alam na alam na niya ako. Paborito ko ring katrabaho si Jon Red.

“Muling Umawit Ang Puso”

SCB: Nasusubaybayan mo ba ‘yung local showbusiness nung nasa States kayo?

NA: Hindi. Kasi alam mo wala akong cable.

SCB: (Laughs) Hindi nga? 

NA: Wala talaga. Nagsasabi ako ng totoo, wala kaming cable.

SCB: Sa internet?

NA: Sa computer lang pero hindi naman kasi ako masyadong nagaganun.

SCB: Anong opinyon mo tungkol sa mga batang artista?

 

NA: Magagaling ang mga batang artista ngayon tulad nila Edgar Allan (Guzman) at Alwyn Uytingco. Kaya nung una, pinapanood ko sila kapag wala akong eksena at sinasabi ko sa sarili ko, “Ano kayang gagawin ko dito, ang gagaling ng mga bata!” Ako pa ang nininiyerbiyos (laughs).

SCB: Ang mga batang artista ngayon, hinahasa sa workshop, samantalang nung panahon niyo, sabak agad sa trabaho…

NA: Sa set na talaga ako natuto. Nakakagawa nga ako ng dalawa't kalahating araw lang, may pelikula na akong natatapos. Walang uwian. Minsan nga, sa isang set, magigising na lang ako, iba na ‘yung mga taong kasama ko. ‘Yun pala, ibang pelikula na pala ginagawa ko (laughs)! Tama ba naman ‘yun! Wala akong kamuwang-muwang, iba na pala ginagawa ko (laughs)! Grabe talaga. Sabay silang sinu-shoot! Sa isang bahay! Magkaibang storya! Minsan, titingnan ko kasama ko, tatanungin ko kung bakit nandito si ganito. Tapos kinabukasan iba na naman! Nagugulat talaga ako (laughs)!

SCB: Feeling mo na exploit ka?

NA: Sobra. Sobra. Sa recording na lang, linggo-linggo na lang meron akong bago. Kahit may lagnat ako, pipilitin talaga ako. Nandun na ako sa ilalim ng piano natutulog. Nung minsan paalis kami para gawin ‘yung “Guy and Pip sa Amerika” and “My Blue Hawaii”. Kailangan kong gawin 'yung album na gagamitin doon. Ang taas-taas ng lagnat ko kaya doon na ako natutulog kasi kailangan ko siyang matapos. Kaya minsan umiiyak na lang ako mag-isa. (makes face) Hindi naman ako robot. Hindi naman ako robot, bakit ganito?

SCB: May nakita ka bang pagbabago kung paano ginagawa ang pelikula ngayon, at sa mga bagong artista na rin?

NA: Ang napapansin ko lang, maraming indie movies na tinatawag ngayon. Kung minsan nga nagiging curious ako, gusto ko mag produce ng indie movie. Sana matuloy kasi marami kang matutulungan. Kasi kapag indie movie, hindi mo kailangang kumuha ng malalaking artista, matutulungan mo sila at ‘yung mga magagaling na kabataang director. Sila ang mga walang takot gumawa ng movie, experimental. Nung araw, nag produce ako ng pelikula kahit wala akong pera. Talagang kinakausap ko ‘yung mga artista, “Wala akong pera pero gusto ko talaga gawin ‘tong pelikula na ito. Eto ‘yung “Bona”, “Tatlong Taong Walang Diyos”, “Pacita M”, “Andrea”. Kasi mas nagagawa mo ‘yung gusto mong gawin kesa sa kinuha ka ng isang producer kung saan di ka puwedeng magreklamo. 

SCB: Anong mensahe mo para sa mga batang artista?

NA: Kung ano 'yung gusto kasi nila, hindi mo mapipigilan 'yun eh. Hindi mo sila puwedeng sabihan na eto ang gusto mo para sa kanila. Magwawala din lang sila.  Sa akin, hangga't maari, ayoko sanang pumasok ang mga anak ko sa industriya, pero hindi ko rin sila napigilan eh. Ang sinasabi ko lang sa kanila, pinasukan mo 'yan, tibayan mo ang dibdib mo. Noong araw, ang gusto ko talaga ay isang artista lang sa pamilya, ako lang dahil baka hindi nila makaya ang intriga. Pero nahila din sila, kaya sinabihan ko na pinasukan niyo 'yan, hindi ko kayo pipigilin, huwag lang na pupunta ka sa akin, iiyak, at magsusumbong, Ginusto mo 'yan, huwag kayong mag-reklamo. Dapat alam niyo kung paano dalhin ang problema niyo.

 

“‘Merika”

SCB: Ano ang creative outlet mo sa Amerika kung hindi ka nakagawa ng movie?

NA: Wala. Andun lang nagmumuni-muni (smiles). Hindi ka naman makalabas, ‘pag labas mo maraming Pilipino, baka ma tsismis naman. Pero wala sa akin ‘yun, kapag maglalaba ako eh, pupunta ako sa laundromat, may nakakita sa aking mga Pinoy pero wala akong pakialam. Pero minsan dala-dala ko ‘yung maleta ko, punta ako ng laundromat, naubusan ako ng coins. Mabuti na lang may isang Pilipino at pinahiram naman ako. 

SCB: Buti hindi ka natsismis at walang nagsabing “Nora Aunor, walang pera!”

NA: (Laughs) Lagi namang ganoon ang tsismis eh. Ano pa ba ang iba doon? Dito nga, meron na naman. Bisyo na naman daw. Pero paano ako magca-casino, eto na lang ang schedule ko araw-araw. At palagi ko ngang sinasabi na nagbago na ako. Bakit ko naman gagawin? Pero 'yun pa rin ang isyu na ginagawa nila ngayon.

SCB: Pero alam mo na madami ka ring na-disappoint in the past?

NA: Marami naman talaga akong kasalanan at pagkukulang na nagawa sa industriya, at lalo na sa mga fans. Talagang aaminin ko 'yun. At kapag sinabi kong nagbago ako, gagawin ko talaga. Lahat ng makakaya ko, gagawin ko. Eto na nga, ginagawa ko na nga, meron pa ring magsasalita nang hindi maganda. Ang sabi ko nga, ipagpasa-Diyos na lang natin 'yan. Basta ako, tuloy sa trabaho, kaya ka naman pumunta dito eh para sa trabaho, para magawa mo ang pelikulang gusto mo. Hayaan mo na sila. Kung masaya sila doon, eh di ibigay natin 'yung kasiyahan nila. 

SCB: Ano 'yung biggest lesson na natutunan mo sa pagtira sa Amerika?

NA: Mag-ipon (laughs).

SCB: Hindi mo nagawa dito ‘yan dati?

NA: Buong buhay ko talaga hindi ko nagawang mag-ipon. Masyado akong galante sa mga tao noon. Minsan may lalapit sa akin, “Guy, may sakit 'yung anak ko.” 'Yung pinakahuling pera ko, ibibigay ko sa kanila para makatulong ako. Kinabukasan naman, ako naman ang maghahanap ng pera pambayad para sa mga utang ko (laughs)! Isa lang 'yun sa mga dahilan kung bakit hindi ako nakapag-ipon. Naloko din ako ng mga sekretarya ko at ng mga tao ko. Minsan nga, nagpro-produce ako ng pelikula, ang laki ng kita ng pelikula ko, pero hindi ko nakikita 'yung kita ng pelikula ko. 

SCB: So sa States natuto ka nang mag-ipon?

NA: Parang ganon, pero... (makes face) (laughs)

“The Golden Voice of Nora"

SCB: What did you miss most about the Philippines?

NA: ‘Yung paggawa ng movie, lalo na ‘yung ‘pag kanta ko. Mula nung nasira ‘yung boses ko, kapag may nakita akong kumakanta, umiiyak ako. Kasi gusto kong kumanta pero hindi puwede.

SCB: Will you be able to sing again? 

NA: Oo. Magpapagamot ako. Pagbalik ko doon, pupunta ako sa Boston para mag pa-opera. Wala naman diperensiya ang vocal chords, ang may diperensiya ‘yung ‘pag close nila nung binutas nila ‘yung leeg ko, ‘yung balat dumikit dun sa buto, ‘yun ang nag tighten up. Nahihirapan ako, kahit magsalita nahihirapan din ako.

SCB: So’yun ang hihintayin ng mga fans mo?

 

NA: Kaya ‘pag balik ko dito, meron akong gagawin, concert naman (smiles).

SCB: Meron ka pa bang gustong gawin?

NA: Bold!

SCB: (Laughs)

NA: (Laughs) Joke lang! Pero alam niyo bang ako ang unang-unang nag bold?

SCB: Saan?

NA: “Banaue”! O kita niyo hindi niyo alam!

SCB: May plaster ba ‘yun?

NA: Teka (looks down to her chest).

 

SCB: (Laughs)

NA: (Laughs) Meron siyempre naman, kaya mahaba ‘yung buhok ko dun. Pero may isang eksena dun, talagang pinakita na akala mo ako, may double ako.

SCB: Pero seriously, may role ka pa bang gustong gawin?

NA: Bida-kontrabida.

SCB: Baka magalit ang fans?

NA: Maiintindihan na nila ‘yun. Hindi naman habambuhay eh, tuwing gagawa ka ng pelikula, bida ka. Kailangan mageksperimento ka. Dapat iba-ibang tema, iba-ibang paggawa ng director. For example nung pinalabas ang “Himala,’’ sabi nung iba wala naman daw akong pinag-gagawa sa pelikula kundi magdidipa. After two years, saka nila na realize na maganda pala ‘yung pelikula, saka lang nila nagustuhan. Kaya maganda rin ‘yung nag-eeksperimento ka rin. Kaya kapag may producer na inaalok ako, tinitingnan ko ‘yung script. Kahit hindi ako bayaran, lalabas at lalabas pa rin ako, basta maganda ‘yung character at kalalabasan ng pelikula.

“Happy Days Are Here Again" 

SCB: Ano ang biggest regret mo sa buhay?

NA: Wala. Kahit anong masamang nangyari sa akin, kahit anong ibato sa akin, lahat ng nangyayari, meron dahilan, at 'yun ang paniniwala ko. Hindi naman ibibigay sa iyo kung walang dahilan. Ilang taon akong nagtiis sa States, pero pagbalik ko naman dito, ganon naman ang ipinakita at ibinigay sa akin. Siyempre may mga tao pa ring naninira, pero kumbaga, natakpan 'yung mga balitang 'yun na hindi maganda. Sa puso ko naman, nasiyahan ako. 

SCB: Sa tingin mo ba, naging mabuti kang ina?

NA: (gives a look) (laughs) Alam ng mga anak ko na marami akong pagkukulang sa kanila. Pero masaya lang ako na kahit alam ng mga bata na malaki ang pagkukulang ko, naiintindihan nila. Lumaki din sila na marespeto sa kapwa. Ang hindi ko lang nagawa na ikinasama talaga ng loob ko ‘yung hindi sila nakatapos. Palagi kong sinasabi na dapat makatapos sila ng pag-aaral kasi 'yan lang ang gusto kong mangyari para sa akin. Gusto kong maging teacher, kaso nga lang, kapag may pera nanay ko, panganay muna ang mag-aaral. Ganun ang nangyari. Pag-aaral lang ang kaya kong ibigay sa mga anak ko.

SCB: Ano so palagay mo ang biggest achievement mo?

NA: Nagkaroon ako ng mga anak na mababait, sa totoo lang. Masasayang mga anak. Diyan ako natutuwa. Nung nasa Antipolo kami, ang gugulo namin. Tapos 'yung mga anak ni Lotlot, ang titisay! Sabi ko nga buti may nagmana  sa akin (laughs)! At walang tatawag na lola! Mama Guy! Hindi ko sila apo. Anak sila ng mga anak ko (laughs)! Artista na 'yung isa, si Janine, matalino 'yun, grumadweyt sa Ateneo.

SCB: Ano naman ang naging pinakamalaki mong pagkukulang?

NA: Marami ang pagkukulang ko, sa sarili ko na lang (laughs)! Bakit ganiyan ang tingin niyo? (Laughs) Pinabayaan ko ang sarili ko noon. Kung ano 'yung gusto ko, sinusunod ko. Ayon pala, kapag artista, ang una mong gawin ay nakaayos ka kapag lumalabas ka, para maganda ang tingin sa iyo ng mga tao lalo na ng mga fans na nagmamahal sa iyo. Pero hanggang ngayon naka pants, rubber shoes at t-shirt pa rin ako (laughs). Naglalagay lang ako ng makeup kapag wala akong pera para hindi halata (laughs).

SCB: Kung gagawin mo na ang huling pelikula mo, anong role ang gusto mo?

NA: Wala siguro akong huling pelikulang gagawin. Hangga't gusto nilang umarte ako, kahit ilan na lang ang nanonood, basta't gusto nila akong mapanood, gagawa at gagawa ako. Nami-miss mo rin eh. Hangga't kaya kong gawin 'yung character, gagawin ko talaga. Kung hindi nga nasira ang boses ko, hangga't gusto nilang kumanta ako, kakanta ako para sa kanila.

SCB: Masaya ka ba?

NA: Masayang-masaya ako, sa totoo lang.

SCB: On a scale of 1 to 10?

NA: 11!

-----------------------------------------------

Source: http://www.mb.com.ph/node/333829/beloved